Op zondag 20 juli stond er, na een paar dagen afzien in de Alpen, weer een vlakke etappe op het programma. De renners moesten over een afstand van 222 kilometer van Tallard naar Nîmes zien te komen. Grote kans dat de etappe zou eindigen in een massasprint, als de wind niet te sterk zou zijn. In het begin van de etappe was het weer nog erg slecht in de finishplaats Nîmes. Er werd ook verwacht dat in het tweede deel van de etappe het weer een belangrijke rol zou kunnen gaan spelen in het peloton, dit bleek echter niet zo te zijn.

Vroege ontsnapping

Al vroeg in de etappe vertrokken er twee renners uit het peloton. Een aanval in deze etappe zou van te voren al afgeschreven kunnen worden, het parcour was perfect voor een massasprint. Toch hebben de twee, de Zwitser Martin Elmiger en de Nieuw-Zeelander Bauer, een hele lang tijd op kop gereden. De twee wisten een voorsprong van een dikke 6 minuten bij elkaar te trappen. Toen op 60 kilometer van de eindstreep BMC op kop begon te fietsen, om het peloton te laten breken, nam de voorsprong in no-time af. Met nog maar anderhalve minuut op maar liefst 50 kilometer van de streep leek het een onmogelijke opgave. Toch hielden de twee renners het vol tot op 100 meter van de streep.

Waaier verrast Mollema

Bauke Mollema reed in het begin van de etappe ver achteraan in het peloton. In een etappe waar de wind partte kan spelen is het niet verstandig om bij de laatste twintig in het peloton te zitten. Toen er uit het niets een waaier ontstond zat Mollema ook aan de verkeerde kant van het peloton. Er ontstond een breuk in het peloton en het was even alle hands aan dek om dit gat dicht te rijden. Uiteindelijk was het de Fransman Thomas Voeckler die ervoor zorgde dat de groep met Mollema daarin weer aansloot bij het peloton.

Kristoff pakt tweede etappezege

Het overgrote deel van de etappe reden de renners van Lotto-Belisol op kop. Uiteindelijk gingen ook de renners van Katusha zich ermee bemoeien. Omega Pharma-Quickstep was continue bezig met het kapot rijden van andere treinen door middel van aanvallen van onder andere Tony Martin. Kristoff kwam vlak voor de finish alleen te zitten en ging hopeloos opzoek naar ploeggenoten. Zijn trein was volledig weggevaagd, maar door goed te profiteren van andere treinen wist Kristoff toch de etappezege te pakken, vlak voor Haussler en Peter Sagan.